Στη Στιμάγκα και τα Ταρσινά βρέθηκε την Τρίτη ο Βουλευτής Κορινθίας κ. Κώστας Κόλλιας, όπου επισκέφθηκε συσκευαστήρια επιτραπέζιων σταφυλιών και είχε επαφές με αγρότες των περιοχών. Με αφορμή την επίσκεψή του, ο κ. Κόλλιας δήλωσε:
«Οι καταστροφές που υπέστησαν φέτος οι αμπελοκαλλιέργειες της Κορινθίας από τον περονόσπορο, αλλά και οι ζημιές που σημειώθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, αρχίζουν να έχουν αντίκτυπο στην παραγωγή. Οι απώλειες στο σύνολο των αμπελιών φτάνουν το 30% και, βεβαίως, αυτό επηρεάζει και τις ποσότητες που προορίζονται για εξαγωγές.
Από την επαφή που είχα με τους αγρότες διαπίστωσα τη βαθύτατη απογοήτευση και την αγανάκτησή τους. Φέτος διανύουν την τρίτη χρονιά με ζημιές, το 2009 από βροχοπτώσεις, το 2010 από το χαλάζι και φέτος από τον περονόσπορο. Οι παραγωγοί της Στιμάγκας και των Ταρσινών είναι ανάμεσα στο πλήθος αμπελοκαλλιεργητών, οι οποίοι αδικήθηκαν βάναυσα και τις δύο προηγούμενες χρονιές. Η ιστορία με τις βροχοπτώσεις του 2009 είναι γνωστή και πολύ φοβούμαι ότι η πιθανότητα να δουν οι αγρότες επιπλέον αποζημιώσεις είναι πλέον μηδενική.
Στη συνέχεια, το 2010 είχαμε τη σφοδρή χαλαζόπτωση, για την οποία το Υπουργείο εξήγγειλε αποζημιώσεις. Ωστόσο, πολλοί παραγωγοί δεν έχουν δει ακόμα ούτε ένα ευρώ, ενώ λίγους μήνες αργότερα, το Φθινόπωρο του 2010, είχαμε βροχοπτώσεις. Υπενθυμίζω ότι σε εκείνη την περίπτωση, είχαμε μία πρωτοφανή μεθόδευση από το Υπουργείο, η οποία οδήγησε στη σύνταξη πορισμάτων, που καθόριζαν ότι το ζημιογόνο αίτιο δεν ήταν η βροχή και άρα ο ΕΛΓΑ δεν είχε υποχρέωση να αποζημιώσει τους αγρότες.
Φέτος είχαμε βεβαίως το τελειωτικό χτύπημα με την επιδημία του περονόσπορου. Οι αγρότες μας ανησυχούν διότι δεν βλέπουν φως ούτε σε αυτήν την περίπτωση. Οι διαδικασίες που έχει προκρίνει το Υπουργείο μέσω ΠΣΕΑ δεν πρόκειται να τελεσφορήσουν σύντομα, θεωρώ δε ότι μπορεί να διαρκέσουν για περισσότερο από έναν χρόνο και, βεβαίως, δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε δίκαιες αποζημιώσεις. Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε το αυξημένο κόστος παραγωγής, το οποίο φέτος έχει επιβαρυνθεί δυσανάλογα και λόγω της επιδημίας, αντιλαμβανόμαστε ότι οι αγρότες βαδίζουν σε τεντωμένο σκοινί.
Οι καλλιεργητές βεβαίως δεν είναι οι μόνοι που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Οι εξαγωγείς με τους οποίους μίλησα στα συσκευαστήρια, καταγγέλλουν την παντελή απουσία του κράτους στη χάραξη μιας ολοκληρωμένης αγροτικής πολιτικής. Πέρα από τη γραφειοκρατία, βασικό πρόβλημα αποτελεί η έλλειψη πρωτοβουλιών για σύναψη διακρατικών συμφωνιών για την προώθηση της σουλτανίνας στις διεθνείς αγορές, καθώς και η μηδενική προβολή και διαφήμιση του προϊόντος στο εξωτερικό. Η κατάσταση στις διεθνείς αγορές γίνεται μάλιστα ιδιαίτερα κρίσιμη χρόνο με το χρόνο, για τους Έλληνες εξαγωγείς. Και αυτό διότι η Ισπανία και η Ιταλία παράγουν πλέον ποικιλίες που ανταγωνίζονται τα ελληνικά προϊόντα, κάτι το οποίο δεν ίσχυε τα προηγούμενα χρόνια. Έτσι έχει ήδη χαθεί ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, ενώ ένα δεύτερο πρόβλημα είναι οι τεράστιες ποσότητες που διοχετεύουν στην αγορά αυτές οι δύο χώρες.
Ο αγροτικός τομέας μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια της Κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης. Ο αμπελοοινικός τομέας παράγει μερικά από τα μεγαλύτερη εξαγωγικά προϊόντα της χώρας μας, με προφανή οφέλη, τόσο για την Κορινθία, όσο και για την εθνική οικονομία. Η Κυβέρνηση οφείλει να δει τη στήριξη αυτού του ισχυρού παραγωγικού πυλώνα ως μία σοβαρή και σίγουρη εθνική επένδυση και να επιδείξει την πολιτική βούληση για τη διάθεση των αναγκαίων πόρων.»
