ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΣΠΑΤΑΛΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΞΑΤΜΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΟΛΟΓΙΑΣ

Δραματικοί οι τόνοι της Πολιτείας. Η υλοποίηση του Μνημονίου απλώνεται αργά, καρτερικά, σε όλους τους πολίτες. Δύσβατος ο δρόμος. Ανηφορικός. Από βράχο γυμνό. Ψυχρό. Κοφτερό. Και χωρίς επιστροφή για ορισμένους.ΟΜΩΣ, ποια η επιτυχία μας άραγε μέχρι σήμερα απ αυτή τη Μνημονιακή συνταγή ; Ολες οι λέξεις ευαισθησίας σιγούν μπρος της. Συνεχίζουμε άραγε την ίδια πολιτική ; Πτωχεύουμε ; Ή υπάρχει και άλλο, διαφορετικό μείγμα πολιτικής ; Ξεχνάμε άραγε κατά που πέφτει η οδός της ανάπτυξης ; Πότε άραγε θα ξεθαρρέψουν οι φοβισμένοι ;H Ελλάδα όλο και ξεχρεώνει τους δανειστές της. Για να επιστρέψει όμως και πάλι στις αγορές, θα πρέπει να καλύπτει από μόνη της τις δαπάνες του κράτους. Και να πληρώνει τους τόκους των δανείων με τα δικά της έσοδα. Να σκεπάζει δηλ.τα πόδια της με τις δικές της αποκλειστικά κουβέρτες. Προς τούτο, η τρόικα θέτει υπό ασφυκτικό έλεγχο κράτος, νοσοκομεία, ασφαλιστικά ταμεία, ΔΕΚΟ, τράπεζες. Ελέγχει καθημερινά πως, πού πηγαίνουν τα χρήματα. Κάθε Παρασκευή κάνει ταμείο.Για το άπλωμα όμως του κοινωνικού κράτους κουβέντα. Ούτε σκέψη. Και την ολομόναχη φτωχολογιά άραγε ποιος θα την προστατεύσει ; Που άραγε είναι κρυμμένη η σύγχρονη αντίληψη ενός Κευνσιανού κράτους για τις λαικές μάζες ; Ολόγυμνη δυστυχώς η δημοκρατία μπρος στην ισχύ του πλούτου. Σε ακμή πλήρη μια πλούσια ελιτ σε βάρος του φτωχόκοσμου