Προβαίνω στην παρούσα καταγγελία, αγανακτισμένος από ένα πρωτοφανές γεγονός που συνέβη την Κυριακή 10/4/2011, στο χωριό μου το Ψάρι. Την 7/3/2011 απεβίωσε στο Ψάρι η μητέρα μου Κωνσταντίνα συζ. Ιωάννη Δούρου, η οποία και κηδεύτηκε την ίδια μέρα στο κοιμητήριο του χωριού.
Επειδή επλησίαζε η ημέρα για το μνημόσυνό της, των σαράντα ημερών από το θάνατό της, η οικογένεια μου, επικοινώνησε με τον μοναδικό εκκλησιαστικό επίτροπο κ. Γεώργιο Βλ. Σκούρτη, προκειμένου να κληθεί κάποιος Ιερέας την καθορισμένη ημέρα του μνημόσυνου (10/4/2011), δεδομένου ότι ο Ιερέας π. Ιωάννης Σταύρου που λειτουργεί κάποιες φορές στο Ψάρι, αυτήν την περίοδο είναι ασθενής και απ’ ότι γνωρίζουμε βρίσκεται σε αναρρωτική άδεια.
Ο επίτροπος μας διαβεβαίωσε ότι θα φροντίσει να υπάρχει Ιερέας και την επομένη μάλιστα ημέρα μας ενημέρωσε ότι έγινε η απαιτούμενη διαδικασία και την Κυριακή 10 Απριλίου θα υπάρχει Ιερέας στο Ψάρι.
Μετά απ’ αυτήν την ενημέρωση η οικογένεια μου έκανε όλες τις απαιτούμενες διαδικασίες και ταυτόχρονα ενημέρωσε όλους τους συγγενείς και φίλους, από κάθε μέρος που κατοικούν αυτοί (Αθήνα , Κόρινθο, Πόρο Τροιζηνίας κ.τ.λ.), προκειμένου να παραστούν στο μνημόσυνο.
Την Κυριακή 10 Απριλίου στις 7.00 π.μ. δεν ακούσαμε να κτυπά η καμπάνα για την θεία λειτουργία, το ίδιο επίσης και στις 7.30 π.μ.. Ανήσυχοι όλοι οι συγκεντρωμένοι συγγενείς ξεκινήσαμε για την εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, στην οποία βρισκόταν μόνο ο επίτροπος και κάποιοι συγχωριανοί που μάταια και αυτοί περίμεναν την έλευση του Ιερέα, που απ’ ότι μας επανέλαβε ο επίτροπος είχε ειδοποιηθεί.
Δεν εμφανίστηκε όμως κανένας Ιερέας μέχρι τις 10.45 π.μ. και μείς αναμέναμε με το δίσκο με τα κόλλυβα ανά χείρας και με τον εκνευρισμό και την απογοήτευση όπως όλοι αντιλαμβάνονται στα ύψη.Ευτυχώς η σκέψη κάποιου συγγενή να εντοπίσει και να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον Παπά-Βαγγέλη, Ιερέα του χωριού Δροσοπηγή (Μπάσι) που μόλις είχε ολοκληρώσει τη θεία λειτουργία στο χωριό του, στάθηκε σωτήρια γιατί ο Παπά-Βαγγέλης αν και δεν είχε ειδοποιηθεί από πριν, αν και δεν είχε κάποια εντολή έσπευσε – και τον ευχαριστώ ιδιαιτέρως για αυτό- το συντομότερο στο Ψάρι και επιτέλους, έγινε το μνημόσυνο έστω και με συνοπτικές διαδικασίες.
Αναζητώ όποιον νιώθει υπεύθυνος γι’ αυτό το πρωτοφανές γεγονός να μου πεί: Γιατί έπρεπε να υποστούμε αυτήν την ταπεινωτική δοκιμασία, εγώ η οικογένειά μου, οι προσκεκλημένοι μας, αλλά κυρίως η μνήμη της μητέρας μου, του πλέον προσφιλούς μου προσώπου.
- Γιατί πρέπει το χωριό μου να θεωρείται τόπος δεύτερης ή και τρίτης κατηγορίας και στο θέμα του αυτονόητου: μιας Θείας λειτουργίας έστω κάθε Κυριακή …
- Γιατί οι υπεύθυνοι της Σεβαστής μας Μητρόπολης –αν και γνωρίζουν τα προβλήματα στο χωριό μας- δεν κάνουν τίποτα…
Σήμερα δεν έγινε το μνημόσυνο της μητέρας μου, πριν από καιρό την ημέρα της γιορτής του Αγίου Νικολάου του Ψαραίου, η εκκλησία Του ήταν σφαλισμένη, αύριο πιθανόν δεν θα γίνει μια προγραμματισμένη βάπτιση, ένας γάμος ή ακόμα χειρότερα -και σε μακάβρια πλέον κλίμακα- δεν θα μπορέσουμε να θάψουμε κάποιον αποβιώσαντα συγχωριανό μας…- Έλεος Χριστιανοί, δεν έχει όρια πια αυτή η αδιαφορία, απ’ όποιον κι αν εκπορεύεται …
Σε λίγες ημέρες έρχεται η εβδομάδα των Παθών του Κυρίου. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες είναι μέρες παθών και για το χωριό μας. Πότε γίνεται η περιφορά του επιταφίου καταμεσήμερο με συνοπτικές διαδικασίες, πότε βράδυ, πότε δεν γίνεται και καθόλου. Η εκκλησία ωσεί παρούσα…
Για φέτος λοιπόν δεν έχουμε ακόμα την παραμικρή ενημέρωση, αν θα γίνουν Ιερές ακολουθίες την Μεγάλη Εβδομάδα στο χωριό μας και αν θα αναστηθεί ο Κύριος…
Υπάρχει κάποιος να μου απαντήσει για όλα τα παραπάνω, υπάρχει κάποιος αρμόδιος να νιώσει την απογοήτευσή μου από την προσβολή που έγινε στη μνήμη της μητέρας μου και να επιληφθεί ;
Θα αναμένω …
Του Φωτίου Ι. Δούρου
Κατοίκου Ψαρίου Κορινθίας
