Όταν προ ημερών συζητήθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, 52 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αναλάβαμε την πρωτοβουλία να καταθέσουμε μία πρόταση νόμου, υπό τη μορφή τροπολογίας, για την αλλαγή του συστήματος ασφάλισης της αγροτικής παραγωγής. Πρόκειται για μία ολοκληρωμένη και ρεαλιστική πρόταση, η οποία έρχεται ως συνέχεια της ενδελεχούς προετοιμασίας που είχε γίνει όταν ήμουν επικεφαλής της Γραμματείας Αγροτικού.
Το 2010 πέρασε από το κοινοβούλιο ο νόμος 3877 για τον ΕΛΓΑ. Τότε, ως εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, είχα επισημάνει τις αδυναμίες του νόμου, με κυριότερες το ύψος και τον τρόπο υπολογισμού της εισφοράς, την εξάλειψη της υποχρέωσης εκ μέρους της πολιτείας να καταβάλει τις αποζημιώσεις, την απουσία βασικών ζημιογόνων αιτίων από τον κανονισμό ασφάλισης του οργανισμού και τη μεταφορά των ΠΣΕΑ από τον ΕΛΓΑ στο Υπουργείο.
Οι αδυναμίες αυτές που είχαμε επισημάνει επιβεβαιώθηκαν στην πράξη, καθώς αποδείχθηκε ότι ο οργανισμός, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της διοίκησης, αδυνατεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες των αγροτών μας. Ζημιογόνα αίτια όπως η ακαρπία δεν καλύπτονται ασφαλιστικά, οι εκτιμήσεις καθυστερούν λόγω ελλείψεων στο προσωπικό, τα ποσοστά ζημίας και οι αποζημιώσεις που καθορίζονται είναι πολύ συχνά αναντίστοιχα των πραγματικών καταστροφών. Για τους λόγους αυτούς αναλάβαμε την πρωτοβουλία να καταθέσουμε εκ νέου τις προτάσεις μας, καλώντας τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να ανταποκριθεί στο κοινό αίτημα για αναδιάρθρωση του συστήματος ασφάλισης της αγροτικής παραγωγής.
Πρώτο και βασικό αίτημα είναι η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού και είσπραξης της ασφαλιστικής εισφοράς. Σήμερα το χαράτσι υπολογίζεται βάσει μιας υποτιθέμενης παραγωγής. Πρότασή μας είναι να συνδεθεί η εισφορά με την πραγματική παραγωγή, να υπολογίζεται δηλαδή με βάση όσα πραγματικά παράγει και πουλά ο αγρότης. Η είσπραξή της θα πρέπει να γίνεται με συμψηφισμό, για παράδειγμα του αγροτικού ΦΠΑ και πάντως σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να εισπράττεται προκαταβολικά ούτε να παρακρατείται από την ενιαία ενίσχυση.
Δεύτερο αίτημα είναι η διεύρυνση των ασφαλιζόμενων κινδύνων, ώστε να καλύπτονται ασφαλιστικά και άλλα ζημιογόνα αίτια, όπως η ακαρπία. Βεβαίως για να συμβεί αυτό χρειάζεται μία προεργασία από τον ΕΛΓΑ, ώστε να υπολογιστούν τα κόστη που μπορεί να προκύψουν από μια τέτοια διεύρυνση και να διασφαλιστεί ότι ο οργανισμός θα μπορεί να ανταποκριθεί οικονομικά σε κάθε περίπτωση.
Τρίτο αίτημα είναι η κατάργηση των άδικων ορίων στις αποζημιώσεις των αγροτών. Το πλαφόν που έχει μπει στο νομοσχέδιο αντίκειται σε κάθε συμβατική λογική. Δεν είναι δυνατόν ο αγρότης να πληρώνει προκαταβολικά την εισφορά του, αλλά η πολιτεία να θέτει όρους στην τήρηση του ασφαλιστικού συμβολαίου – να πληρώνει δηλαδή εάν μπορεί και όσα μπορεί. Τέλος, στην πρότασή μας ζητούμε τη μεταφορά των κρατικών ενισχύσεων ΠΣΕΑ στον ΕΛΓΑ, ο οποίος διαθέτει και την πείρα και την τεχνογνωσία για την καλύτερη και ταχύτερη διεκπεραίωση της διαδικασίας.
Ο Νόμος 3877 υποκατέστησε έναν κρατικό, μη κερδοσκοπικό οργανισμό, με ένα ασφαλιστικό σύστημα που διέπεται από όρους ιδιωτικής ασφάλισης και το οποίο δεν ανταποκρίνεται ούτε στις ιδιαιτερότητες ούτε στις ανάγκες του ελληνικού αγροτικού χώρου. Θεωρώ ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για ριζικές αλλαγές. Οι προτάσεις μας πιστεύω ότι μπορούν και πρέπει να κερδίσουν τη συναίνεση του συνόλου του Κοινοβουλίου. Θα επανέλθουμε και θα επιμείνουμε στις προτάσεις μας μέχρι το Υπουργείο να ανταποκριθεί και να επεξεργαστεί μαζί μας ένα νέο σύστημα ασφάλισης, που θα σέβεται τον αγρότη και θα στηρίζει την αγροτική παραγωγή.
